Hepimizin hayatında izini bırakmış bir öğretmen vardır. Peki ona son kez ne zaman teşekkür ettiniz?
Bazen bir söz, bir sabır ya da tek bir gülümseme yıllarca içimizde kalır. Öğretmenlerimiz, bizi biz yapan o küçük anların sahibidir.
Bir mesaj saniyeler içinde okunur ve çoğu zaman unutulur. Kâğıda yazılmış bir mektup ise elde tutulur, saklanır ve yıllar sonra yeniden okunur.
Sevgili öğretmenim diye başlayabilirsiniz ya da onu adıyla anarak yazabilirsiniz. Önemli olan kendi sesinizle konuşmanızdır, süslü cümlelere gerek yoktur.
Genel övgüler akılda kalmaz. Bir dersi, bir teneffüs sohbetini ya da size söylenen bir cümleyi anlatın. Ayrıntı mektubu gerçekten kişisel kılar.
Teşekkür ediyorum demekten çekinmeyin. Neye teşekkür ettiğinizi bir cümleyle belirtmek, mektubun en değerli kısmı olabilir.
Eski bir sınıf fotoğrafı ya da çocukluk resminiz mektuba ayrı bir sıcaklık katar. Fotoğrafı yükleyin; biz basıp mektubunuzla aynı zarfa koyalım.
Öğretmeninizin adresine ulaşamıyorsanız, görev yaptığı okulun adresine göndermeyi düşünebilirsiniz. Zarfın üzerine öğretmeninizin adını yazmayı unutmayın.
Öğretmenler Günü'ne yetişmesini istiyorsanız mektubunuzu bugün yazmaya başlayın. Acele etmeden kendinize yirmi dakika ayırmanız yeterli olacaktır.